Al is de kans klein om als stamceldonor gevraagd te worden, het gebeurt: en dat is maar goed ook!
De één zal pas na jaren ingeschreven te zijn geweest een oproep krijgen, de ander rolt misschien twee maanden na de inschrijfdatum als de meest geschikte kandidaat uit de bus. De ene donor ziet best wel op tegen alle bijkomende onderzoeken en de eventuele narcose. De ander maakt zich nergens druk om. De één zal - wanneer alles achter de rug is - direct weer fit en vrolijk rondlopen. De ander zal meer moeite hebben het gebeurde te verwerken. Zoveel mensen, zoveel indrukken. Daarom hebben wij een aantal donors gevraagd om hun ervaringen op te schrijven.
Maar waarvoor doet U het? Wat gebeurt er met die patient die wacht op een stamceltransplantatie?
Een aantal patienten zijn bereid geweest hun ervaringen op te schrijven, om U te informeren wat U als stamceldonor voor hen kan betekenen.
Een patient en zijn donorzus aan het woord: 'Freek kreeg stamcellen van zijn zus'
Mw. Mennen is in maart 2008 getransplanteerd met stamcellen van een onverwante donor. Haar ervaringen kunt u volgen op haar weblog: www.sien-sientje.blogspot.com
Citaten van donors
"De stamceldonatie lijkt alweer lang geleden. Mijn leven is inmiddels gewoon verder gegaan. Dat van de patiënt voor wie ik heb gedoneerd hopelijk ook."
